Ηλίας Βουλγαράκης

Ήταν χειμώνας του 1987 που ταξιδέψαμε στα Χανιά. Είχε προηγηθεί το καλοκαίρι η πρώτη επιτυχημένη συνάντηση Γνωριμίας και Επικοινωνίας του Νεανικού Επιμορφωτικού Ομίλου Σύρου. Η επιτυχία της πρώτης διοργάνωσης ήταν συγκλονιστική και μελετούσαμε πλέον τη συνέχισή της σε ετήσια βάση.
Όταν ο Σεβ. Μητροπολίτης Χανίων κ. Ειρηναίος, πνευματικό στήριγμα του όλου εγχειρήματος, μας υποδέχθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητροπόλεως, μας είπε: «Ελάτε, είναι μέσα ο πρόεδρος και συντονιστής των συνάξεών μας». Γνωρίσαμε έτσι τον κ. Ηλία Βουλγαράκη, καθηγητή της Θεολογικής Σχολής.
Ο κ. Ηλίας, όπως τον λέγαμε πάντα, αρχικά αρνήθηκε την πρόταση, με τη συζήτηση όμως δέχθηκε. Από εκείνη την ημέρα στάθηκε συνεχώς για επτά χρόνια επάξια συντονιστής των εισηγήσεων και των συζητήσεων στις συνάξεις του Νεανικού Ομίλου.
Έδωσε το δικό του στίγμα στη νεανική αυτή προσπάθεια, βοηθώντας στην επιλογή κατάλληλων και επίκαιρων θεμάτων, ικανών εισηγητών και διευθύνοντας τις εισηγήσεις με ιδιαίτερο ταλέντο. Διατηρούσε σε υψηλό επιστημονικό επίπεδο το διάλογο, εκτόνωνε εντάσεις, διέκρινε και καθοδηγούσε τη συζήτηση προς το ουσιώδες. Αξέχαστα θε μείνουν σε όλους μας τα περίφημα «ιεραποστολικά» ανέκδοτα με τα οποία διάνθισζε τις συζητήσεις. Ήταν πραγματικές, συνήθως ιστορίες από την ενασχόλησή του με τα ιεραποστολικά δρώμενα.
Δεν γνωρίσαμε τον κ. Ηλία σαν πανεπιστημιακό καθηγητή. Τον γνωρίσαμε και τον ζήσαμε σαν δάσκαλο ο οποίος γνωρίζει και μπορεί να είναι κοντά στους νέους ανθρώπους, να τους εμπνέει και να τους βοηθά στην αναζήτηση της αλήθειας, διατηρώντας πάντα υψηλό και ακέραιο το επιστημονικό του ήθος.
Όταν μετά το 1993, λόγω των προβλημάτων της υγείας του, ο κ. Ηλίας δεν ακολουθούσε τις συνάξεις μας, ήταν πάλι παρών. Η παρουσία του ήταν πάλι έντονη, και θεωρούσαμε ότι δεν έλειπε από κοντά μας. Ούτε και από την στιγμή που ο Κύριος τον κάλεσε κοντά Του.